Luisteren naar wat niet wordt gezegd, maar wel wordt gecommuniceerd, behoeft geen woorden, maar een hart dat de informatie kan ontvangen…

10 April;
Wij mogen de workshop ‘luisteren met je hart’ verzorgen voor het Dialogues House van ABN AMRO bank. Luisteren met je hart bij de ander is Servant Leadership competentie nummer 1.

Maanden eerder zijn wij benaderd en werd onze workshop in de programmering van het Dialogues House van ABN Amro opgenomen. De workshop bleek al snel volgeboekt met 16 mensen. Er was zelfs een wachtlijst van 10 mensen. Kennelijk was er een behoefte om te leren luisteren met je hart. Er kwamen 21 mensen. Wow! Wat officieel niet kan, gebeurt toch. Wat heerlijk om al deze mensen te mogen inspireren zodat zij op hun beurt inspirerend worden voor anderen.

Wij verbonden ons vanuit onze passie en bezieling. Het was energetisch werk. De deelnemers hebben dat mogen ervaren tijdens de oefeningen. Er was daarna veel gesprek en uitwisseling, kortom, ‘verbinden met hart’ was geslaagd.

De workshop ‘luisteren met je hart’ begonnen wij met een korte film over een bezielde verbinding tussen mensen, zonder gebruik van woorden. Boeiend is ook dat een andere Servant Leadership competentie duidelijk zichtbaar wordt, namelijk: ‘heel maken’. ‘Heel maken’ is een buitengewoon krachtige competentie: eerst de verbinding met jezelf en en daarna met anderen herstellen, te verdiepen en te bekrachtigen. De uitreiking naar anderen liefdevol en geduldig durven doen en zodoende een onderbroken uitreiking herstellen. Dat is krachtig leiderschap. Mooi hoe deze competenties ‘luisteren met je hart’ en ‘heel maken’ zo mooi zichtbaar zijn gemaakt. Het roert en ontroert mij en brengt mij bij de vraag: “ Hoeveel woorden hebben wij mensen nodig om ons gevoel te uiten?”  Ik deel graag dit inspirerende filmpje! Bekijk hier het filmpje

Vandaag, een dag later, heb ik behoefte om te luisteren naar mijzelf, ik verstil…

“In de verstilling hoor ik meer over de waarde en essentie van mijn eigen bestaan.”

Dank voor je aandacht en dat je hebt willen luisteren.

En weet je wat: iedereen heeft leren lopen met vallen en opstaan. En min of meer iedereen IS gaan lopen. Dus: innovatie begint met nieuwsgierigheid en je niet laten tegenhouden door grenzen, al zeker niet in je denken.

We beginnen in mei weer met een Servant Leadership Practitioner. Van harte welkom!

Zegt u het maar. Bij veel leidinggevenden wekt het woord “dienen” op zijn minst een lichte irritatie op. Hoezo dienen? Ik ben toch niet hun bediende? Nee, dat klopt. Je bent misschien wel de butler, degene die aan het hoofd staat van de huishouding en die er voor zorgt dat alles op rolletjes verloopt….

Maar laten we eens naar het woord ‘leidinggevende’ kijken. De ‘ouderwetse’ opvatting hiervan is dat één persoon over anderen de leiding heeft, dat wil zeggen, er hiërarchisch boven staat. Het woordenboek zegt: ‘belast zijn met de leiding over anderen’, ‘aanvoeren, commanderen, besturen, leiden’. Ook interessant: de leiding hebben over… Dat houdt in dat je iets bij je houdt en niet weg geeft. Leidinggeven is toch iets heel anders.

We kunnen dat opsplitsen in twee woorden: leiding en geven. Geef je leiding aan mensen, of geef je hen de leiding over zichzelf…. Interessante gedachte als je er nog niet eerder over hebt nagedacht. Als je leiding geeft dan geef je dus iets weg aan anderen, toch? Als ik een kado geef, dan laat ik dat kado toch achter bij degene aan wie ik het heb gegeven? Waarom zou ik dan de leiding die ik gaf aan anderen, weer terugnemen of terug willen hebben?

Terug naar de eventuele paradox. In het dienend leiderschap zorg je er voor dat je mensen de leiding (de regie en verantwoordelijkheid) over zichzelf en hun taakuitvoering teruggeeft. Je faciliteert hen daar bij. Want onder de Angelsaksische manier van management is die verantwoordelijkheid bij hen weggenomen. Je moest je werk doen omdat je anders niet betaald kreeg en eigen initiatief werd niet op prijs gesteld, tenzij je zelf leidinggevende was. De tijden veranderen, gelukkig! In dienend leiderschap zorg je er voor dat je mensen hun werk graag goed willen doen, omdat ze tevreden willen zijn na afloop. Overigens, heb je er wel eens bij stil gestaan dat je meer tijd doorbrengt op je werk met je collega’s en leidinggevenden dan dat je thuis met je gezin doorbrengt? Dat verandert met de invoering van Het Nieuwe Werken. Dat brengt ook weer nieuwe uitdagingen voor leidinggevenden en medewerkers met zich mee. Hoe dan ook: mensen willen met energie naar huis terug kunnen keren, anders gezegd is dit een verlangen naar zingeving op het werk. Ertoe hebben gedaan na een werkdag. Steeds meer mensen spreken zich hier op deze manier over uit. Is dat zweverig? Nee, vraag er maar eens naar bij mensen en durf door te vragen naar hun “waartoe”. Je zult tot de ontdekking komen dat iedereen verlangt naar erkenning. Wat mij betreft is dienend leiderschap direct te koppelen aan erkenning van de ander en ook van jezelf.

Als dienende leider is het je taakopvatting om je mensen te faciliteren, zodat zij in staat zijn of worden gesteld om hun eigen taak goed uit te voeren en niet alleen goed, maar optimaal. Dat zit direct besloten in de competenties luisteren, empathie en inzet voor de groei van mensen. Er ontstaat een win-win situatie voor de organisatie en voor de medewerker zelf, de behoefte van de organisatie en de behoeften van de medewerker zijn met elkaar in overeenstemming. En mensen die zich erkend voelen, weten dat er naar hen wordt geluisterd, zijn over het algemeen de mensen die intrinsieke motivatie hebben, die uitstekend presteren. En uitstekend presterende medewerkers zijn goud waard voor de organisatie, en zorgen dat de organisatie uitstekende dienstverlening kan leveren en dus aantrekkelijk is voor klanten en financieel gezond zal zijn en blijven. Welke organisatie verlangt daar nu niet naar?

Ik merk dat mensen hun eigen verantwoordelijkheid gaan nemen als ik hen daarbij faciliteer en in hen mijn vertrouwen uitspreek, juist als het fors tegenzit. Soms spartelen ze even heftig tegen, je moet namelijk wel uit je comfort komen. Ik zie ook werkelijk waartoe zij in staat zijn. Of ik dat nu doe in mijn rol als trainer, coach of interim manager. Het is mijn taak om hen te begeleiden zodat zij het zelf gaan ontdekken. En de energie die dan vrijkomt, en de passie waarmee zij dan aan het werk zijn… En natuurlijk heb ik niet bij iedereen direct succes. Doet dat er toe? Voor mij niet, ik weet dat zij op enig moment wel in staat zijn om hun eigen succes te hebben. Het duurt soms even, maar…. Is het heelal, onze planeet, etc. zoals wij dat nu kennen in één keer geboren? Nee toch?

Vaak suggereert het bijvoeglijke naamwoord voor het woord ‘leiderschap’, wat je hebt te doen: bijvoorbeeld “laissez faire”, “transactioneel”, “transformationeel”, “authentiek”, “situationeel”, “effectief”, “inspirerend”, “dienend”, “bezielend”, etc, etc…

De vraag is echter waar de hedendaagse mens werkelijk behoefte aan heeft. Is dat iemand die een inspirerend verhaal verteld? Of is het iemand die de ander laat geloven dat de ingeslagen weg de juiste is? Mijn ervaring is dat de hedendaagse mens meer dan ooit behoefte heeft aan erkenning van zijn/haar identiteit, uniciteit, van het mens zijn. De hedendaagse mens is niet alleen op zoek naar de erkenning door de ander, maar vooral naar zelferkenning. Dat vraagt om persoonlijk leiderschap. Na alles wat de hedendaagse mens heeft ervaren door zijn opvoeding, zijn ervaring met opleiders en managers is de mens ver weg geraakt van zijn/haar oorsprong, zijn/haar bron. Ik zie daarom de noodzaak wel in van al die verschillende aspecten van leiderschap. Want het lijkt er op dat we aan het ontwikkelen van die mooie eigenschappen niet zijn toegekomen, terwijl er zo’n enorme behoefte naar is ontstaan.

Hoe lang duurt het nog voordat de huidige leiders bezieling gaan zien als de verbindende factor tussen mensen en hun behoefte naar erkenning. Als die stap eenmaal is gemaakt, dan zijn alle bijvoeglijke naamwoorden voor het woord ‘leiderschap’ niet meer nodig en kunnen we overgaan tot de orde van de dag: (co)genereren en (co)creëren zonder oordeel en veroordeling, werkend vanuit het bezielde gevoel. Daar is geen centrale regie meer bij nodig. Dat reguleren mensen dan onderling. En dat alleen maar omdat bezieling de mens helpt bij de acceptatie van zichzelf en de ander in zijn unieke creatie. Noem het dan 21^e eeuw leiderschap! Dan kunnen we nog bijna 100 jaar mee vooruit…

Wil je hier meer van weten? Doe dan mee met de Servant Leadership Practitioner.

Maar waarom kan ik geloven dat er meer is tussen hemel en aarde, in spiritualiteit, terwijl onze maatschappij grotendeels is gebaseerd op de ratio en materialisme en ik zelf een chemische en bedrijfskundige achtergrond heb? 

Het is voor mij nog niet zo makkelijk om dit onderwerp over de buhne te brengen. Het wereldbeeld van velen is toch redelijk op materie ingesteld. Als we “het” niet kunnen zien of beetpakken, dan bestaat het niet. Ik wil niet het tegendeel bewijzen, maar ik kan wel, vanuit mijn belangstelling voor wetenschappen, een beeld schetsen over hoe ik als nuchtere Hollander tegen de materie van spiritualiteit aankijk. Ik refereer hierbij graag aan twee prachtige colleges van Robbert Dijkgraaf over de “Oerknal” en “Het allerkleinste deeltje” in 2012.

De colleges bieden inzicht over het ontstaan van ons universum en de gelijkenissen op atomair niveau. Zo schetste Robbert het beeld van onze herkomst tegen de achtergrond van de oerknal. Een soort reconstructie van de geschiedenis van het universum. Ons universum wel te verstaan, want we maken zeer waarschijnlijk deel uit van een complex multiversum, waarin wij opgesloten zitten. Robbert Dijkgraaf is, net als Stephen Hawking, aanhanger van deze M-theorie.

Het ontstaan en het bestaan van ons universum en alle uithoeken daarvan, heeft nauwelijks nog geheimen in macro-opzicht gezien. Zelfs op micro-(atomair)-niveau is al heel veel bekend. En toch, als ik Robbert Dijkgraaf mag geloven, “kennen” we slechts 4% van wat zich aan ons in het universum afspeelt. Zo blijkt ‘Donkere Materie’ in de grote leegten tussen zichtbare hemellichamen, een stuwende en ook bindende kracht te zijn achter ons uitdijende universum. Deze krachten zijn niet één, twee, drie zichtbaar, maar wel de ruggegraat van ons hele universum. Er is 5-8 zo veel (niet zichtbare) donkere materie als zichtbare materie in de vorm van hemellichamen, stof etc…

Het bijzondere is ook, volgens Robbert, ik kan me hierin ook wel in vinden als chemicus, dat alle atomen op onze aarde al minstens drie keer deel zijn geweest van een andere verbinding tussen atomen. Ieder atoom van ons lichaam dus ook! Reïncarnatie is met deze stelling geen vraag meer maar een zekerheid.

Stel je maar eens voor…de wet van behoud van massa en de wet van behoud van energie.

Mocht ik ooit worden gecremeerd dan is het restproduct bij verbranding van mijn lichaam: stikstofoxiden, kooldioxide, water(damp), verschillende mineralen en zouten. Daaruit zal dan weer nieuw leven ontstaan. Misschien wordt een deel van mij een tropische plant. Wie zal het zeggen. Of misschien wordt het overgrote deel van mij een volstrekt ander wezen, omdat de herschikking van “mijn” atomen de opbouw vormen van het DNA van bijvoorbeeld een olifant. Tja, wat ik hiermee wil vertellen is het volgende.

Hoewel we veel weten, is er nog steeds veel en veel meer wat we niet weten.

Spiritualiteit is daarmee natuurlijk nog niet bewezen, maar toch zeker iets wat we niet meer behoeven te ontkennen. Als materie kan overgaan in energie en andersom, E=mc². Waar blijven dan bijvoorbeeld onze gedachten en gevoelens? Is het puur chemische omzetting? Of nog iets anders….

Het woord ‘spiritualiteit’ is nog steeds een taboe-woord. En eigenlijk alleen maar omdat we er nog zo weinig betekenis aan kunnen geven in rationele en materialistische zin. Bijzonder eigenlijk, want het woord ‘spirit’ wordt over het algemeen wel gebruikt in relatie tot bijzondere prestaties, teamgeest, energie etc. Dan gebruiken we het woord wel.

In ieder geval, al kostte mij toch zeker een halve eeuw, durf ik er nu voor uit te komen dat spiritualiteit voor mij van grote betekenis is in mijn persoonlijke leiderschap. Ga zelf maar eens na wat er gebeurt als iemand je weet te inspireren, te raken….dan staan de haartjes op je arm recht overeind. Dat is niet per definitie omdat je op de tocht staat. Maar je kon wel eens geraakt zijn door de energie van de ander en dat voel je, het geeft energie. Het is niet tastbaar, maar je voelt het wel.

Uit ervaring weet ik hoe spiritualiteit mij een praktische en oneindige bron van energie en inspiratie biedt waarmee ik dagelijks en op elk gewenst moment mijn keuzes en handelingen verantwoord en bepaal en antwoord kan krijgen op basale en complexe vragen. Antwoord krijg ik altijd! Niet altijd wat ik wil horen, soms is het confronterend. Maar zelfs dit gehele verhaal heb ik door mijn eigen inspiratiebron laten schrijven….wat een boodschap! Had ik zelf niet kunnen verzinnen.

Als je wilt weten wat spiritualiteit voor jou praktisch en concreet kan betekenen voor je leiderschap, in privé en zakelijk opzicht, schrijf je dan in voor de 2-daagse training Spiritualiteit in Business.

Hoe gaan we daar mee om?

Binnen onze Servant Leadership Practitioner besteden we veel tijd aan bewustzijn. Voorbeeldgedrag van leidinggevenden is zo verschrikkelijk belangrijk. Daar hoef je niet voor gestudeerd te hebben. Een belangrijke relatie ligt er tussen integriteit op de werkvloer met de integriteit in de bestuurskamer. Als je je bewust bent van het voorbeeld dat je bent voor anderen, wat zou je dan anders doen?

Eigenlijk gaan tijdens de training de ogen steeds verder open. Soms betekent dat dat mensen bijna ontmoedigd raken, omdat ze tot de ontdekking komen dat ze niet passen bij de organisatie waar ze werken. Ze zien sneller op welke niveaus er iets mis is, voelen zich roepende in de woestijn of als een Don Quichotte vechtend tegen de windmolens die oud leiderschap vertegenwoordigen. Ze missen de inspiratie van hun leidinggevenden en bestuurders, terwijl ze zelf steeds inspirerender worden voor hun omgeving. Dat is wel eens pijnlijk. En dat hoeft niet zo te zijn. Bekijk het eens vanuit een ander perspectief.

Want er is een positieve keerzijde: De luid kwakende (brul)kikker (het oude falende leiderschap) kan door een kus worden veranderd in een prins. Juist deze mensen met een verhoogd bewustzijn zijn degenen die hun omgeving kunnen wakker kussen. Niet letterlijk, maar wel door liefdevol en mild met hun omgeving om te gaan en ze de tijd te geven om zelf tot ontdekking te komen dat er verandering nodig is en welke rol ze daarin zelf kunnen hebben. Het zijn de mensen die tot nu toe als relschoppers worden gezien, of de naïeve positievelingen, die wars van politieke spellen zich met hart en ziel inzetten voor meer liefde binnen hun organisatie, meer betrokkenheid, meer echtheid. Echter, een hoger bewustzijn gaat ook gepaard met meer liefde en mildheid. Zij kunnen met hun bewustzijn zich oprecht inzetten voor de groei van mensen. Dat doen zij door ze bewust te laten worden wie ze op hun beurt zijn en ze te laten werken aan hun eigen kracht, zodat ze op enig moment, als zij er klaar voor zijn, hun vleugels kunnen uitslaan en een richting op kunnen gaan die zij zelf verkiezen. Ook dat is Servant Leadership.

Hoe zal 2013 verlopen?

Het protest tegen het ongelimiteerde graaien en bedriegen zal toenemen. Dat is de laatste tijd in gang gezet en niet zo maar voorbij. Het bedrog dat verborgen was zal aan de oppervlakte komen en steeds meer mensen zullen ontmaskerd worden. De wereld zal nog wel even in ontgoocheling en verwarring blijven.

Gelukkig zijn er ook al nieuwe stromingen. Zij gaan nu al bewuster om met de verantwoordelijkheid voor het collectief. Ook in de politiek. Wat niet wil zeggen dat binnen die politieke en maatschappelijke groeperingen alles nu ineens ideaal zal zijn. Ook daar zal eerder gepleegd bedrog naar buiten komen. Maar wat er anders zal worden is dat het nieuwe en verhoogde bewustzijn er voor zal zorgen dat deze mensen uit hun functie stappen. En, en dat zal nieuw zijn, zij zullen hun financiële beloningen zoals bonussen, wachtgeld, vertrekregelingen en dergelijke teruggeven of afwijzen omdat zij zich bewust zijn dat het niet integer is om geld aan te nemen voor door hen eerder gepleegd bedrog. Twee keer de vloer aanvegen met integriteit kan echt niet. Juist omdat zij zich bewust zijn van hun verantwoordelijkheid en voorbeeldfunctie. Dit voorbeeld zal gevolgd worden door het bedrijfsleven.

Ook organisaties groeien naar een verantwoordelijkheidsbesef en zullen hun afspraken op bestuurlijk niveau ander vormgeven en verwoorden. Dat betekent dat er de komende tijd geen ruimte meer is voor graaiende en egoïstische machtsfiguren die liegend en bedriegend zichzelf verrijken, ten koste van de organisatie die zij leiden of waar zij toezicht op houden. Daarvoor in de plaats komen leiders die zich als rentmeesters zullen gedragen en die goed voor de organisatie als geheel zullen zorgen en mensen in die organisaties een eigen verantwoordelijkheid geven en een gedeelde verantwoordelijkheid voor het geheel. En niet alleen verantwoordelijkheid, ook beslissingsbevoegdheid tot op zekere hoogte. Niks frustrerender dan veel verantwoordelijkheid en weinig bevoegdheid. Zingeving is wat belangrijk is. Zij bouwen aan een gemeenschap in verbinding met de maatschappij. Zij hebben het niet alleen over waarden en maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar zij laten het ook in hun eigen gedrag zien.

Het zal nog een flink aantal jaren duren voordat de oude generatie weg is van sleutelposities. We krijgen een mooie nieuwe generatie leiders, de ‘young professionals’ van nu. Het is belangrijk dat we blijven ont-hullen in plaats van verhullen.

Wat kunnen we op individueel niveau doen?

Door meer met bewustzijn bezig te zijn, door liefdevol met elkaar om te gaan, meer samen op te trekken en door meer plezier terug te brengen op de werkvloer maken we onze eigen wereld een beetje beter. En dat werkt inspirerend en stimulerend. Een klein beetje competitie kan geen kwaad. Investeer als leidinggevende in de groei van je mensen. Niet alleen door ze op te leiden, maar begin eens met oprechte en onverdeelde aandacht in een gesprek met hen. Luisteren, echt luisteren, oordeelloos, zonder je te laten afleiden door interne of externe ruis, een drukke agenda. Neem de tijd en kijk vooral eens tijdens een gesprek hoe je medewerker zit, kijkt en spreekt. Lichaamstaal zegt heel veel. En durf stil te zijn. Stilte werkt ook uitnodigend, vooral als je zelf weg kunt blijven uit een oordeel of een mening.

In al onze activiteiten, of het nu het geven van trainingen is, in de coachgesprekken die we voeren of in interim-opdrachten investeren wij in mensen, door naar ze te luisteren en ze rustig te laten groeien, ieder in hun eigen tempo. Net als een vlinder die zelf uit die cocon moet komen en haar vleugels de tijd moet geven om te drogen, zodat ze met krachtige slagen haar eigen weg kan vervolgen. Geïnspireerd door anderen en inspirerend voor anderen.

Veel plezier, inspiratie en een goede gezondheid in 2013. Graag tot ziens!

Gelukkig zie ik steeds vaker dat het zo ver niet hoeft te komen. Mensen gaan uit verlangen naar meer zingeving persoonlijke ontwikkel trajecten in. Zo kunnen ze bewust keuzes maken over leven en werk. Dat heeft effect op hun omgeving. In deze tijd, zeker de generatie van de twintigers en de dertigers, is er een andere manier van leidinggeven nodig. De veertigers zitten vaak in een tussenfase: ze hebben alles geleerd van de nu zestigers, hebben te maken met de vijftigers, die het op hun beurt ook weer hebben geleerd van de zestigers en de zeventigers. En in welke tijd zijn zij “groot” geworden? In de tijd die niet zo ver lag van Henry Ford. En dat willen de twintigers en de dertigers niet. Ook de veertigers niet trouwens. Protest alom. De twintigers, dertigers en veertigers denken anders, zijn in een andere tijd opgegroeid. Dat vraagt om een andere begeleiding. Wij werden geïnspireerd door Robert K. Greenleaf en zijn visie op leiderschap.

Mensen van nu willen geïnspireerd worden. Onze 10-daagse training Servant Leadership Practitioner is gestoeld op de competenties van dienend leiderschap. Zoals je zult zien zijn het vooral competenties op persoonlijk vlak. We naderen heel dicht het “zijns” niveau, je mens-zijn. Want leiderschap gaat over jou als mens. Hoe groei jij en hoe laat jij anderen groeien? Dat is de kern, en daarna vertaal je dat naar hoe je je manifesteert in je organisatie en wat dat dan betekent voor jouw leiderschap en hoe jij anderen daarin kunt faciliteren.

Leiderschap moet een bewuste keuze zijn om anderen te gaan (bege)leiden. Daar gaat leidinggeven aan jezelf (persoonlijk leiderschap) aan vooraf. Want leiderschap begint bij jezelf maar heeft een effect op  (veel) anderen. Niet alleen de mensen in je team. Het heeft een effect op de mensen waarmee jouw medewerkers in contact zijn: hun collega’s, gezin, familie, vrienden, klanten… Dus welk effect wil jij bewerkstelligen en welke bijdrage wil jij leveren aan je omgeving? Niet alleen consumeren, maar actief en duurzaam produceren. Daarom zijn bewustzijn en luisteren twee basisbeginselen van leiderschap.  Dat is wat je leert bij ons, en hoe je kunt loslaten en daardoor je  leiderschap zult verbreden en verrijken. Doe jij ook mee in januari? Neem hier contact op.

Gisteren ontmoette ik mijn goede oud-collega’s tijdens een 25-jarig jubileum van één van hen. Het was verrassend dat een meerderheid van de aanwezigen werd gevormd door “onze afdeling” van 20 jaar geleden. Tijdens de speech, je weet hoe dat gaat, werden verschillende anekdotes uit de hoed getoverd. De meest anekdotes betroffen “onze afdeling”. Ik zat naast mijn toenmalige leidinggevende, die inmiddels geniet van zijn oneindige vrije tijd, en vertelde hem dat ik mijn mooiste tijd in loondienst voor hem had gewerkt. Zijn reactie was treffend: “de mooiste ervaring in mijn hele carrière was die tijd met jullie.” Wow…

De sfeer na alle formaliteiten was alsof de tijd 20 jaar was teruggedraaid: warm en hartelijk. Het bijzondere was, observerend van afstand, dat iedereen zijn/haar oude positie ten opzichte van elkaar weer innam. Boeiend hoe sterk de verbondenheid met elkaar na 20 jaar nog was en is. De vroegere organisatie ontvouwde zich als in een organisatieopstelling, alsof de tijd had stilgestaan. En het was ook wel confronterend. Zo liep ik een collega tegen het lijf met wie ik in die tijd ook goed bevriend was en die al jarenlang op geen enkele manier nog contact met mij wilde hebben. Ik wist niet wat daar voor hem aan ten grondslag lag. In onze ontmoeting vroeg ik hem daar naar. Ik luisterde met mijn hart bij hem en hij vertelde mij wat er tussen ons in stond en nog steeds staat voor hem. Zelfs na 20 jaar zie ik in een gewijzigde context onze ‘opstelling’ tegenover elkaar weer terug. Wat hebben wij nog te leren van elkaar? Wat roept mijn verschijning bij hem op en vice versa? Op mijn uitnodiging om het in stand gebleven ‘systeem’ van ons “once and for all“ te doorbreken als volwassen mensen in het hier en nu, werd helaas afwijzend gereageerd. Nu wil ik niet alleen spreken over Servant Leadership, maar het ook in praktijk brengen. Heel maken is één van de 10 Competenties van Servant Leadership. Daarom schrijf ik rechtstreeks vanuit mijn hart tot mijn oud-collega, die voor mij van betekenis is geweest, via dit blog, omdat ik hem helaas op geen enkele andere wijze kan bereiken. En hoe bijzonder is het dat ik dat vandaag doe en er dankzij de tweet van Lorna Byrne, achter kom dat vandaag, 21 september 2012, International Day of Peace is. Dat is Synchroniciteit!

“Beste Cesar,

Het was fijn om je gisteren weer te zien en te spreken.
En, dank je wel dat je mij hebt verteld waarom je geen contact meer wil.

Je sprak tot mij en ik heb je woorden goed in mij opgenomen, geproefd en laten resoneren.
Ik begrijp dat ik je 20 jaar geleden kennelijk heb teleurgesteld.

Ik begrijp nu ook waarom het toen is mis gelopen.
Onze ontmoeting gisteren was een déja vu.

Jouw woorden gisteren proefden hard, kil en afstandelijk voor mij.
Precies zoals je reactie 20 jaar geleden, toen ik mijn eigen pad wilde gaan in vrijheid en niet wilde worden geclaimd door jou.

Je vertelde mij over het verlies van je vader eind vorig jaar.
Ik weet hoe dat voelt, ik heb mijn vader enkele maanden daarvoor verloren.

Je vertelde mij gisteren ook over jouw ‘familiegeweten’ wat over generaties heen regeert en die door ouders aan de kinderen wordt doorgegeven. Ik weet er alles van. Niet alleen omdat   familie- en organisatieopstellingen onderdeel zijn van mijn werk en passie.
Ook ik heb de nodige stappen moeten zetten om werkelijk vrij te kunnen zijn van mijn familiegeweten en het niet door te geven aan mijn eigen kinderen. 

Ik las in je ogen dat het nog niet zo makkelijk is om daarvan los te komen.
Je echt vrij te voelen, betekent dat je in de schuld moet durven staan. 

In jouw geval, zo vertelde je mij, ben je gestopt om de ander te ‘pleasen’.
Wat zal jou dat nu een vrijheid geven. Mooi!
Want waarmee zou je anders je kinderen belasten?
En, wat betekent vrijheid nog meer voor jou?

Gisteren was het groepsgeweten van “onze” afdeling heel sterk aanwezig. Dat heb ik zo gevoeld. Onze leidinggevende van toen vertelde mij dat de jaren met ons zijn mooiste jaren waren.

Iedereen was er, en iedereen nam ook zijn/haar positie ten opzichte van de ander weer in. Zo sterk zelfs, dat ik daarom ook herken dat wij, als onderdeel van het systeem, hetzelfde als toen bij elkaar opriepen. 

Wat ik gisteren in je ogen las, was het gevoel van een “verloren zoon” die niet is gehoord, en misschien zelfs niet is erkend.
Welke rol speelt onze voormalige “directeur”, die jij heel hoog had zitten, hierin? Vliegt zomaar in mijn gevoel te binnen…

Misschien druk ik hiermee op een pijnpunt, maar begrijp van mij dit:
Ik gun je dat je met alles in het reine komt.

Beste Cesar,
ook al heb je mijn uitreiking gisteren afgewezen, ik weet uit ervaring ook dat jij van binnen een warm en mooi mens bent, dat is het beeld wat ik van jou in mij koester.

En ook al wil je mij nooit meer spreken, “I love you anyway “. 

Weet dat mijn deur voor jou in ieder geval altijd open staat.

Welkom! “

Kort samengevat blijkt uit het onderzoek dat in deze heftige tijden het ondernemerschap terug is bij de Business Leader. Goed nieuws dus! En er is duidelijk verschil tussen de eigenaar directeur en de directeur in loondienst. De pijlen van de directeur in loondienst zijn meer gericht op “vasthouden en controleren” en kostenbesparingen, terwijl de eigenaar-directeur focust op innovatie en nieuwe manieren om de markt te interesseren.

Ons is gevraagd om vanuit Servant Leadership oogpunt een reactie op het rapport te schrijven…

Het algehele beeld dat naar voren komt uit het onderzoek is dat Business Leaders typisch ondernemerschap laten zien: acties, vernieuwen, sales, kosten besparen. Maar… geen leiderschap! En deze turbulente tijden vragen meer dan ooit om leiderschap en dat is een andere mindset!

“De waarheid van wat je zegt, schuilt in de dingen die je doet”…. Bernhard Schlinck

De conclusies van het rapport roepen het beeld op dat de Business Leaders zeggen dat ze geloven in de toekomst, maar aan de keuzes die ze vervolgens maken, blijkt dat ze niet goed weten hoe ze het echt moeten aanpakken. Eerder lijkt het erop dat de oude patronen zich herhalen en dat ze niet vernieuwend durven zijn en dus geleid worden door angst en niet door liefde, de twee drijfveren die mensen kennen. Keuzes uit angst komen neer op kosten besparen, nadruk op sales. Keuzes uit liefde leiden tot vernieuwing en mensen inspireren, ontwikkelen van een visie samen met je mensen en persoonlijk leiderschap stimuleren, faciliteren en daarin zelf voorop gaan. Leading the way, leading people.

Wat ons ook opvalt is dat de directeuren zeggen dat zij willen investeren in ontwikkeling van mensen in hun organisatie en het aantrekken van nieuw talent, maar er zelf persoonlijk geen tijd in (willen) steken. Liever besteden zij hun tijd achter de computer met het aanpassen van een businessmodel en sales en marketing.

Ondervraagde Business Leaders zeggen inspirerende leiders te willen worden. Jammer genoeg lezen we niet in het rapport hoe ze denken dat te worden. In het woord inspirerend is het woord spirit te herkennen. In de managementagenda is daar helemaal niets van terug te vinden. Deze laat vergroten innovatie, vergroten van de nadruk op sales en realiseren van kostenbesparingen als podiumplaatsen zien. Verre van inspirerend. Het wekt eerder de indruk dat de zweep er weer over moet. Het is een typerend voorbeeld van oud leiderschap. Van duurzaamheid en lange termijn visie is dus geen sprake.

Pagina 10 van het rapport geeft een onthutsend beeld over de persoon van de Business Leader. Ze betrekken hun organisatie niet bij de visieontwikkeling. Driekwart twijfelt zelf aan de gekozen koers (wie heeft die dan bepaald en waarom is er twijfel?) en ze worden vooral door zichzelf geïnspireerd en niet of minder door hun collega’s uit het managementteam en vinden evenmin inspiratie bij hun medewerkers. Als er iets een aanduiding van loshangend zand en gebrek aan betrokkenheid, dan zijn het deze gegevens. Met wie werk je samen als je elkaar als MT niet kunt inspireren. Het lijkt op eenzame opsluiting. Niet bepaald inspirerend. En leiderschap begint bij jezelf. Door eerst leiding te geven aan jezelf kun je tot de keuze komen om mensen te leiden. En dan moet het een bewuste keuze zijn om mensen te willen begeleiden.

Ons advies: Het roer moet 180 graden om! Business Leaders moeten zich als LEIDERS gaan gedragen en niet als managers. Hierover meer in ons volgende blog.

Lees onze volledige reactie en aanbevelingen bij het rapport

Wat heeft een leider nodig om te kunnen bouwen aan die gemeenschap? In ieder geval dat hij goed luistert en zorgvuldig zijn woorden kiest als hij met mensen in gesprek gaat. Hij heeft uit te vinden wat deze mensen verbindt, en wat hun bijdrage aan de gemeenschap zou kunnen zijn. Zo wordt het bouwen aan gemeenschap niet iets van de leider alleen (hij moet er wel mee beginnen en daarin het juiste voorbeeld laten zien). Het wordt een gedeelde verantwoordelijkheid, omdat ieder lid van de gemeenschap zijn en haar eigen aandeel neemt.

NIVSL wil leiders inspireren en bouwen aan een gemeenschap. Daarom creëren en faciliteren wij een ontmoetingsplaats voor leiders die inspiratie zoeken. Wij organiseren maandelijks op woensdag in De Lichtfabriek in Haarlem leiderschapsochtenden, waarbij verschillende thema’s rondom leiderschap de revue zullen passeren. Je bent van harte welkom van 9.30 tot 12.30 uur. Doordat je actief deelneemt en met elkaar in gesprek gaat krijg je niet alleen inspiratie, maar kun je het thema direct toepassen in je werk. De kosten bedragen € 35,- (ex BTW) per keer. Dit is inclusief koffie, thee en een lunch.

Op woensdag 19 september staat het thema “Luisteren & spreken vanuit je hart” centraal. Er zijn maximaal 20 plaatsen beschikbaar. Je kunt je hier aanmelden of via het LinkedIn Event. Van harte welkom!